inside motherhood

Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη που είμαι η μητέρα σου. Πάντα ήθελα μία κόρη και ο Θεός έστειλε εσένα, το πιο αξιαγάπητο πλάσμα.  Νιώθω τυχερή που είμαι η μαμά σου και το μόνο που εύχομαι κάθε μέρα είναι να είμαι άξια μητέρα για εσένα.  Η σχέση που έχω με τη μητέρα μου, με τη γιαγιά σου, είναι ένας από τους λόγους που ήθελα κόρη. Είμαστε πολύ κοντά και πάντα θυμάμαι να θέλω να έχω και εγώ μια αντίστοιχη σχέση με την κόρη μου, με εσένα. Είμαι περήφανη μητέρα μιας πανέξυπνης, δυναμικής και θαρραλέας κόρης. Έχεις έρθει στην ζωή μου και την έχεις γεμίσει χαμόγελα.  Είσαι ο λόγος που πλέον πιστεύω απόλυτα στον εαυτό μου και ξέρω ότι μπορώ να αντιμετωπίσω κάθε δυσκολία, αρκεί εσύ να είσαι καλά. Κάθε μέρα προσπαθώ να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου, για σένα. Έχει πολλές δυσκολίες η μητρότητα αλλά νιώθω ευλογημένη που είσαι στην ζωή μου και δεν θα άλλαζα τίποτα. Σε κοιτώ και πραγματικά ευχαριστώ την τύχη μου που έκανα μια τόσο υπέροχη κόρη. ...

Καθώς η μικρή μου κοιμάται και με αφορμή ένα άρθρο που διάβασα, άρχισα να σκέφτομαι, πάλι, τα περί θηλασμού! Εγώ, δυστυχώς, δεν κατάφερα να θηλάσω το παιδάκι μου παραπάνω από ένα μήνα! Και τι δεν έκανα όμως σε αυτό το μήνα για να τα καταφέρω! Ήμουν αποφασισμένη να θηλάσω όταν έμεινα έγκυος. Δεν είχα αγοράσει μπιμπερό, δεν είχα αγοράσει βραστήρα, δεν είχα αγοράσει αποστειρωτή. Ήθελα να θηλάσω, αλλά δεν τα κατάφερα. Άλλες φίλες μανούλες που τα κατάφεραν μου είπαν ότι πολύ πιθανό να μην βρήκα τους σωστούς συμβούλους θηλασμού! Μπορεί να είναι αυτό, μπορεί να κουράστηκα εγώ, μπορεί να έφταιγε η ψυχολογική πίεση που δεχόμουν από τους πάντες ότι το παιδί μου δεν χόρταινε και εγώ το ταλαιπωρούσα. Εγώ ταλαιπωρούσα το παιδί μου προσπαθώντας να καταφέρω να την θηλάσω; Μπόρει να έφταιξε κάτι από όλα αυτά, μπορεί να έφταιξαν και όλα μαζί. Το αποτέλεσμα είναι ότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες μου δεν τα κατάφερα και αλήθεια σας λέω προσπάθησα πολύ!  Θαυμάζω πολύ τις μανούλες που θηλάζ...

Η μπουμπούκα μου κοιμάται και εγώ στέκομαι και την κοιτάζω! Μου έρχονται τόσα πολλά στο μυαλό και θέλω να τα μοιραστώ με κάποιον! Με άλλες μανούλες που θα με καταλάβουν!  Πριν το παιδί με τον άντρα μου είχαμε φτιάξει μια πολύ ωραία καθημερινότητα! Δουλεύαμε αρκετά και οι δύο, εκείνος βέβαια περισσότερο! Μπορούσαμε να ξυπνάμε ότι ώρα θέλαμε, να πηγαίνουμε βόλτες όπου θέλαμε και ότι ώρα θέλαμε! Είχαμε απόλυτη ελευθερία και ζούσαμε ο ένας για τον άλλο. Κοιτάζω την κορούλα μου και σκέφτομαι όλα αυτά που άφησα πίσω. Το σώμα μου άλλαξε πολύ. Δεν έχω πια την πολυτέλεια να κοιμάμαι μέχρι ότι ώρα θέλω. Δεν έχω την ελευθερία που είχα κάποτε. Δεν έχω απεριόριστο χρόνο μόνο για εμένα. Το σπίτι μας έχει γίνει μια τεράστια παιδική χαρά, το σαλόνι μου εξαφανίστηκε.   Έδωσα αυτά και άλλα τόσα, αλλά θα έδινα και τη ζωή μου μόνο και μόνο για μία αναπνοή της κόρης μου! Θα πέθαινα για ένα της χαμόγελο! Επειδή, το παιδί μου μου έδωσε νέο νόημα και σκοπό στη ζωή μου! Μου έδωσε νέες πρ...

Επιτρέψτε μου με αφορμή τη σημερινή ημέρα να αναπολίσω λίγο την 17η Ιουνίου του 2017!  Το κοριτσάκι μου σαν σήμερα πριν από ένα χρόνο ήρθε στη ζωή μου και της έδωσε άλλο νόημα! Σήμερα η κορούλα μου γίνεται ενός! Επίσης, η ομορφια μου πηρε και το όνομα της!  Ας αναπολίσω λίγο ακόμα! Είμαι σίγουρη ότι όλες οι μανούλες θυμούνται την ημέρα του τοκετού! Όσα χρόνια και αν έχουν περάσει!  Επί 9 μήνες επισκεπτόμουν το γυναικολόγο μου με αγωνία και ανυπομονησία! Κάθε φορά που είχαμε ραντεβού περίμενα πως κ πως να ακούσω το μωράκι μου! Ο χτύπος της καρδιάς της.... Ό,τι πιο μαγικό για μια γυναίκα!  Περνούσαν οι εβδομάδες και παρά τις δυσκολίες που είχε η κύηση τους πρώτους 4 μήνες, όλα πήγαιναν πολύ καλά! Ήμουν αποφασισμένη, εννοείται, για φυσιολογικό τοκετό! Και ο γιατρός μου είναι από τους γυναικολόγους που υποστηρίζει φανατικά τον φυσιολογικό τοκετό! Ήθελα όλο το πακέτο! Ναι, μέχρι και τους πόνους!  Και ένα βράδυ, στις 2 τα ξημερώματα, με έπιασαν ...

Πέρασε κιόλας ένας ολόκληρος χρόνος. Ένας χρόνος με την κορούλα μας.  Ο πρώτος χρόνος ήταν αρκετά δύσκολος. Θυμάμαι όταν γυρίσαμε με το παιδί και τον άντρα μου από το μαιευτήριο. Φύγαμε δύο και γυρίσαμε τρεις στο σπίτι! Το πρώτο βράδυ θυμάμαι να κοιτάζω την μπέμπα και πραγματικά να τα έχω χαμένα. Είχαν φύγει οι επισκέπτες, είχαμε μείνει μόνοι μας και εγώ θυμάμαι να κοιτάω τον άντρα μου και να του λέω "Τώρα τι κάνουμε;". Δεν είχαμε ιδέα. Στο μαιευτήριο φαινόντουσαν όλα τόσο εύκολα και απλά. Πατούσα ένα κουμπί και τσακ η μαία δίπλα μου να με βοηθήσει με το θηλασμό. Δεν είχαμε δει τη μπέμπα να κλαίει, δεν την είχαμε αλλάξει, δεν την είχαμε πλύνει. Απλά μου την έφερναν, την θήλαζα και την κρατούσα στοργικά στην αγκαλιά μου, δίχως να μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι πλέον είχα γίνει μητέρα.  Το πρώτο μας βράδυ σπίτι μας θυμάμαι πως δεν είχαμε κλείσει μάτι. Δεν ξέραμε πως να ανταποκριθούμε στο κλάμα του παιδιού. Παρόλα αυτά τα καταφέραμε! Εμείς δεν είχαμε κλείσει μάτι αλλά η ...